Mijmeren in de natuur – oogst 16/3/2021

Deze pagina wordt voorbehouden voor foto’s en fotocollages na Mijmeren in de natuur in maart. Deelnemers kunnen hun schrijfoogst zelf delen in een reactie op dit bericht.

Bovenstaande fotocollage en onderstaande foto’s werden gedeeld door Anky Floris; haar haiku vind je in een reactie onder dit bericht.

Jannie van Maldegem bezorgde onderstaande foto’s; haar haiku dorama kan je bij de reacties lezen.

Krista Klaui bezorgde onderstaande fotocollage ter illustratie van haar rijke schrijfoogst die je in de reacties kunt lezen.

Marc Van Achte bezorgde eigen foto’s van 20 maart. Mocht je je afvragen waar het krijt gebleven is …. lees dan zijn reactie onderaan dit bericht.

Ann Hudders postte haar schrijfoogst bij de reacties en bezorgde mij onderstaande foto’s.

Tiny Brunott bezorgde mij onderstaande collages, waarvoor dank!

Voor poëzie en proza bij de foto’s van Jocelyne Frenay verwijs ik naar haar reactie onderaan dit bericht.

Mijn schrijfoogst bij onderstaande foto’s vind je in een reactie onder dit bericht.


Laatste wijziging: 9/4/021

Auteur: Viviane Van Pottelberghe

Van oktober 2006 tot september 2020 begeleidde ik voor vivapo activiteiten als zelfstandige in bijberoep; vanaf 1 oktober 2020 gebeurt dat als vrijwilliger.

12 gedachten over “Mijmeren in de natuur – oogst 16/3/2021”

  1. Ik was niet thuis op 16 maart maar in Luik bij moeder om even voor haar te zorgen. Zij woont nu op een appartement op één hoog en daarachter het tweede grootste park van de stad Luik +/- 19 hectare, op de hoogte van Luik. Het ligt deels op het oude militaire fort en een 4-tal wijken van de stad, waaronder Grivegnée waar moeder woont. Het terrein ziet er gehavend uit door bomaanslagen, maar de natuur heeft voor een groot deel haar plaats weer ingenomen.
    Waar ik vroeger meestal rustig kon wandelen, wordt het sinds het Corona tijdperk drukker bezocht en BMX’ers hebben daar ook een parcours ontdekt.
    Ik heb mijn opdracht over twee dagen gespreid, zondag namiddag kreeg ik na amper tien minuten een hagelbui over mij. Verstijfd van de ijzige koude en nattigheid ben ik dan snel naar huis gekeerd en ben ik ’s anderendaags teruggekeerd om de opdracht af te werken.
    Ik moet bekennen dat ik me minder op mijn gemak voelde dan anders, wou niet te lang wegblijven, rekening houden met moeder. Maar ik had ook een gevoel van weemoedigheid.
    Groetjes, Jocelyne

    Krijtpoëzie:
    hemel gedonder
    hagel stoffeert wandelpad
    met witte sluier

    Opdracht 4:
    regen zon hagel
    – ijzig en nat spektakel –
    heuse maartse bui

    Opdracht 5:
    Samen groeien vanuit éénzelfde basis
    Elk zo anders
    En ook niet
    Samen groeien vanuit éénzelfde basis
    Hoe ouder, hoe verder uit een
    Familie voel ook zo
    Elk zo anders
    Samen groeien vanuit éénzelfde basis

    Like

  2. Op een boom hier naast in het bosje schreef ik met mijn krijtje :

    Geen gewenst zaadje
    Toch uitgekozen voor groei
    tot volwassenheid !
    E.V.

    Mijmerend voor een treurwilg (een Haiku) :

    Dank U Treurwilg
    Tranen toegelaten
    Helend
    Dank U Treurwilg
    Jij van de lente
    de eerste groene boom
    Tranen toegelaten
    Dank U Treurwilg.

    Van mijn daaglijkse wandeling kwam in mij voor het gebarste asfalt

    Wortels en asfalt
    -Tot waar is het goed of te-
    Kracht van de Natuur

    Groetjes Viviane, met een hartelijke dank voor uw voorstellen, gelegenheid om mijn hart te laten spreken !
    Edith

    Like

  3. Ha lieve Viviane. Weer een bijzondere dag. Ik ging vroeg op pad in de regen. Vanmiddag alles uitgewerkt. Het is geen echte kunst maar ik ben tevreden over het resultaat. Geen hoge boom maar afgezaagde exemplaren, wat mij steeds verwonderde bij het rondje lopen van iedere dag. Het zal best een goede reden geweest zijn maar dat afgezaagde en zo’n bloot gerafeld zaagvlak. Het raakt me ergens van binnen. Dank het was fijn om te doen. Warme groet tiny brunott

    Like

  4. 4 HAIKU’s

    HEENWEG

    geknotte wilgen
    ik zie gebalde vuisten
    woede in beeld

    TERUGWEG

    geknotte wilgen
    m’n woede liet ik achter
    geweldig bosbad

    Zorg voor de natuur
    De natuur zorgt ook voor ons
    Hier hoort geen afval

    Veel belangstelling
    voor m’n krijttekeningen
    m’n beuk krijgt aandacht

    2 HAIKU DORAMA’s

    afgezaagde boom
    – wie oud is wordt vervangen –
    hout voor nieuwe bank

    hak hout bos beheer
    – wat wordt z’n tweede leven –
    sterke eik wordt stoel

    RONDEEL

    op 21 maart ging ik op zoek naar de lente in het bos
    ik zag prille knopjes
    hoorde vogels hun mooiste liedjes fluiten
    op 21 maart ging ik op zoek naar de lente in het bos
    het voelde lentefris aan
    dat smaakte naar meer!
    ik zag prille knopjes
    op 21 maart ging ik op zoek naar de lente in het bos

    Geliked door 1 persoon

  5. Marc Van Achte bezorgde mij deze mail.

    Dag Viviane,
    ‘geven en ontvangen’ …

    Hierbij mijn bijdrages voor ’t SchrijfNest – mijmeren in de natuur – 16 maart 2021, met eigen foto’s van gisteren 20 maart. Het was rustig mijmerend genieten op een frisse zonnige lentedag, heerlijk. Ondanks dat mijn echtgenote lerares is hadden we een krijtje vergeten. 😌

    Voel je vrij, als je ze goed vindt, om ze op jouw boeiende blog te publiceren.
    Groetjes en nog een fijne zondag, Marc

    Geliked door 2 people

  6. Donderdagochtend 18 maart

    Samen met mijn hond Carlos ga ik op pad. Schrijven en wandelen mét hond. Ik hoop dat hij met niet te veel afleidt. Of wellicht dat zijn aanwezigheid juist extra inspireert… Het komt zoals het komt. Wat gaat er op ons pad komen?
    Spreeuwen in de boom voor ons huis begroeten ons met hun luide gekwetter, zodra we de deur uit stappen: wij zijn hier!
    Narcissen in volle bloei trekken mijn aandacht met hun gele kopjes: wij zijn hier!
    Op de dijk bij het water, een geluid wat me doet denken aan het regelmatige getik van schrikdraad. Het blijkt geproduceerd te worden door de meerkoeten, die druk zijn met de bouw van hun nest aan de waterkant: wij zijn hier!
    Carlos loopt onverstoorbaar door en snuffelt wat af in de berm langs het fietspad. Hij ruikt wat ik niet zien kan: wie hier voor ons hebben gelopen.
    Hij tilt zijn poot op om af te bakenen en om zijn soortgenoten die hier straks zullen lopen te vertellen: “Ik was hier!”
    Kieviten buitelen boven de polder en laten hun kenmerkende geluid horen: wij zijn hier!
    Een stukje verder, als ik langs de plas loop, zie ik van een afstand twee futen met het voorjaar in de bol: Ze hebben alleen maar aandacht voor elkaar en voeren instinctief hun balts uit. Wat mooi toch om te zien: zij zijn hier!
    We pakken een modderig zijpaadje. Carlos loopt voor mij en laat een diep spoor van pootafdrukken achter in de modder: ik was hier!
    Op de route kom ik veel afval tegen. Het lijkt tegenwoordig steeds meer ‘de manier’ te worden waarop de mens zijn aanwezigheid in de natuur met duidelijke sporen zichtbaar maakt: wij waren hier. McDonalds was hier. RedBull was hier! Ik ben er niet trots op en het frustreert me.

    Het thema van mijn wandeling begint steeds meer duidelijk te worden: wij zijn hier!

    Een haiku op een boom:

    Hoi! Jij bent hier nu
    Ik was hier, net voor jij kwam
    Wie was hier vóór mij?

    Ik vind een mooie boom en schrijf met een krijtje op de bast. De bast blijkt zo hobbelig dat na een paar woorden mijn kleine krijtje al ’op’ is. Misschien had ik toch beter een nieuw krijtje mee kunnen nemen…? Improviseren: Dan schrijf ik mijn haiku maar met een stokje in de modder, voor het bankje waar ik even ga zitten:

    Hoi! Jij zit hier nu
    Ik zat hier net voor jij kwam
    Wie zat hier voor mij?

    Het is slecht te lezen. Hmm… Ik laat zo maar weinig duidelijke sporen achter. En eigenlijk voelt dat wel oké, ter compensatie van degenen die hier vóór mij hun rommel lieten liggen.

    Ik loop hier ná jou
    en neem jouw rommel maar mee
    en wis het spoor uit

    Ik keer om, en loop de weg terug naar huis. Via het vogelbosje, waar het ‘s morgensvroeg vaak een gefluit en gekwetter is. Maar nu, om 10.30u is het stil. Maar ik weet dat er vogels zijn. Zij zien mij waarschijnlijk wel lopen, vanuit de takken, maar ik zie hen niet. Op een enkel fluitend meesje na, blijft het stil:
    Wij zijn er even niet…

    Geliked door 2 people

  7. Beste Viviane, dank voor je fijne schrijfideeën van gisteren! Ik ging onverwachts helpen bij mijn dochter in Haarlem. Dat was een mooi toeval. Bij haar in het park staan eeuwenoude bomen. Ik heb de foto’s gedeeld op mijn Facebook en stuur ze ook naar jou. Wil jij ze plaatsen onder het bericht?

    Boom kaal takken dak
    -jij staat hier al eeuwenlang-
    Geduldig op wacht

    Dank voor de inspiratie Viviane.
    In april, mei en juni zal ik de dinsdagen in Haarlem zijn en doe dan graag mee met het #mijmerenindenatuur terwijl kleine Pieter slaapt in de kinderwagen

    Jannie van Maldegem

    Geliked door 2 people

  8. Anky Floris vroeg mij om drie foto’s, een fotocollage en onderstaande tekst te delen.

    Lieve Viviane.
    Het was een mooie wandeling.
    Ik heb onderweg een begraafplaats bezocht.
    Dank je weer voor je handleiding.
    Mijn haiku is:
    een zanglijster zingt
    op de stille begraafplaats
    bloeien sneeuw-klokjes

    Anky

    Geliked door 2 people

  9. Ik ging niet naar Ryckevelde zoals gepland maar onder een regenscherm richting Langestraat om er stoepkrijt te kopen. Krijtpoëzie was immers één van de opdrachten voor vandaag.
    De straat was nat en verlaten. Niet alleen de stilte viel mij op maar ook het feit dat ik onbewust haiku’s aan het maken was, zonder pen of papier. Dat had zo z’n gevolgen … dat ontdek je wellicht op één van de foto’s of in mijn schrijfoogst.
    *********
    regen druppels nat
    – geen mens in de lange straat –
    corona stilte
    ***
    man trotseert regen
    hij loopt het pad op en af
    daar bij die molen
    *********
    regen druppels zacht
    – onder moeders paraplu –
    een vrouw zingt en lacht
    ***
    aan de voet van de molen
    wil ik een haiku schrijven
    opdracht voor krijtpoëzie
    aan de voet van de molen
    ik vergis mij in het tellen
    van ’t aantal lettergrepen
    ik wil een haiku schrijven
    aan de voet van de molen

    Geliked door 1 persoon

Ik kijk uit naar jouw reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s