Mijmeren in de natuur – oogst 16/2/2021

foto: ©vivapo – Mijmeren in de natuur – Ryckevelde – 16/2/2021

Mijmeren in de natuur met poëzie op zak

Deze pagina wordt voorbehouden voor foto’s en fotocollages na Mijmeren in de natuur in februari. Deelnemers kunnen hun schrijfoogst zelf delen in een reactie op dit bericht.

Dit is een eerste reactie van Anky Floris:

Lieve Viviane, omdat ik dinsdag verhinderd ben, heb ik vanmiddag gewandeld en stuur je alvast de foto’s, zowel van de krijt poëzie – ik schreef mijn haiku op de boom – als de foto’s van de wandeling zelf.
Het was weer een bijzonder rijke ervaring. Ik stuur je deze week nog de schrijfsels van mijn belevingen.
Anky
, 14/2/2021


leegte vervult me
met ongekende schatten
hoe houd ik het stil

Linda Vanheste deelde in een reactie de schrijfoogst van haar bubbel en hieronder enkele foto’s:
Viviane, hier de oogst van de samenwerking tijdens de wandeling op 13/2/21. Zoals je in onze schrijfoogst ziet was de kennismaking met deze schrijfvormen een succes. Groet, Linda

In een reactie op dit bericht kan je Tiny Brunott’s ervaringen en haar schrijfoogst lezen die bij onderstaande foto’s horen.

Jocelyne Frenay deelde in een reactie haar schrijfoogst en hieronder twee foto-collages.

Ann Hudders en ik ontmoetten tijdens onze wandeling in Ryckevelde Ann en Véronique, twee sympathieke natuur- en fotoliefhebbers. Ik maakte een diamontage van de foto’s die Véronique bezorgde; ze zijn voor Ann en ik een prachtige herinnering aan deze activiteit rond krijtpoëzie. Over een derde Ann in dit geheel (alias ANNA), kom je binnenkort meer te weten op mijn blog 365 dagen verwondering.

De onverwachte ontmoeting komt ook aan bod in onderstaande foto’s en de schrijfoogst die Ann Hudders in een reactie op dit bericht heeft gedeeld.

Ook Monik Ketelaers deelde haar schrijfoogst in een reactie en bezorgde onderstaande foto’s, waarvoor dank.

Hieronder vind je de foto’s die Edith Vantomme bezorgde; haar schrijfoogst vind je in een reactie onder dit bericht.

In een reactie deelde ik mijn bijdrage. Straks nodig ik de deelnemers uit om hun krijtpoëzie aan Wouter van Heiningen te bezorgen om het te delen op instagram @krijtpoezie2021.

Een verbindende groet, Viviane Van Pottelberghe

foto inzet: ©archief vivapo
2°, 3° foto & fotocollage: ©Anky Floris
4° foto: ©Linda Vanheste
5°-8° foto: ©Tiny Brunott
twee fotocollages: ©freylyne
diamontage: ©Dominique Jocqué
kwartet: ©Ann Hudders
collage: ©Monik ketelaers
twee foto’s: ©Edith Vantomme

Laatste wijziging: 10/3/2021

Auteur: Viviane Van Pottelberghe

Van oktober 2006 tot september 2020 begeleidde ik voor vivapo activiteiten als zelfstandige in bijberoep; vanaf 1 oktober 2020 gebeurt dat als vrijwilliger.

18 gedachten over “Mijmeren in de natuur – oogst 16/2/2021”

  1. met
    wit krijt
    in alle stilte
    een haiku schrijven
    op een beukenstam
    communicatie via
    krijtpoëzie

    een gedicht van Ann
    op een beukenstam
    in eigen
    woorden
    vindt een
    haiku de reden
    van zijn kort bestaan

    boom stam wandel pad
    – haiku in witte letters –
    kijk krijtpoëzie

    (rondgedicht, een zandloper en een haiku dorama)

    Like

  2. Ik
    ben blij
    u te zien
    groeien op dit plein,
    Boom !

    Angst voor straf : NIET DOEN !
    En ik doe het toch op uitnodiging van deze boom,
    “Komaan, ik fluister u de woorden”…
    Angst voor straf : niet doen !
    Mijn krijt glijdt op de boom… zo zacht,
    Een strelende beweging van mijn hand.
    De boom ontvangt mijn taak.
    En ik doe het toch op uitnodiging van deze boom.
    Angst voor straf ? Verdwenen, het mag…
    Lieve boom !

    Geliked door 1 persoon

  3. Stiltewandeling 16/02/2021
    Ik las zachtjes voor een boom hoog op de dijk volgend gedicht, dat ik in mijn map van jaren terug verzameld heb.
    Het leven is net een boom
    Er komen verschillende wegen,
    Dat zijn de takken van je leven,
    Dat zijn de verbindingswegen,
    De takken die langzaam groeien.
    Groeien naar het licht, het leven.
    Soms bewandel je een verkeerde tak, maar ga door want het is maar hoop voor even.
    Laat je leiden door jou levenstak.
    Bij elk verkeerd bewandelde tak leer je veel.
    Dus ga door met bewandelend van jou wegen.

    HAIKU BIJ FOTOCOLLAGE

    Bijna scherp is het licht.
    De lucht helder blauw, windstil.
    Veel water na sneeuw.

    HAIKU

    De hoogste bomen
    Zie je al van verre staan.
    Wuivend in de wind

    Geliked door 1 persoon

  4. HAIKU

    ik krijt op mijn beuk
    een elfje van eigen hand
    vrienden mogen dat

    ZANDLOPER

    schrijven op mijn beuk
    evenwicht op wortels
    gedachten uiten
    krijtpoëzie
    mijn elfje
    met bewuste aandacht
    toevertrouwen aan zijn stam

    RONDGEDICHT

    krijtpoëzie
    op bomen
    voorbijgangers lezen verrast
    en fotograferen zelfs
    wat wij schreven
    een haiku
    vereeuwigd

    HAIKU

    na een week vriezen
    is nu de dooi ingezet
    ijs wordt weer water

    RONDEEL

    in het verstilde landschap rond Ryckevelde
    ontdooit ijs
    ook ik word vloeibaar
    in het verstilde landschap rond Ryckevelde
    ik voel me één met de natuur
    en mijmer over veranderingen
    ijs ontdooit
    in het verstilde landschap rond Ryckevelde

    Geliked door 1 persoon

  5. Mijmeringen in de natuur 11-02-2021
    Vorige week de opdrachten in de nog besneeuwde landschap gedaan, het was niet evident… ijzig koud, maar wel zon… alles ging vlotjes. Dankbaar

    Krijtpoëzie
    Cherche
    Un Arbre
    Et laisse lui
    T’apprendre
    Le Calme
    (Ekhart Tolle)

    Ik heb dit een paar keer proberen te schrijven, de bomen die me aantrokken hadden bijna onbeschrijfbare schorsen… dan maar geschreven op een dode stam, die gepeld was. Bomen brengen mij steeds tot rust!
    Mijn eerste boom stak zo mooi af tegen de blauwe hemel en had precies oorringen aan… toen ik dichterbij kwam, zag ik dat zijn schors diep gegroefd was… ik vind dit mooi, het heeft iets als rimpels bij de mensen. Getekend door het leven

    HAIKU

    Te onbeschrijfbaar
    Schors, mantel voor kwetsbaarheid
    Zo ook je kracht Boom

    ZANDLOPER

    Mijmeren in de natuur
    Vandaag de dag
    Voel me
    Dankbaar
    Voor zoveel
    Alles loopt synchroon
    Sneeuw, zon als kompanen

    Sporen in de sneeuw, is voor mij verstilling… een afdruk van wat is geweest.

    RONDEEL

    Mijn sporen druk ik
    In knisperend sneeuwtapijt
    Vogels waren me voor
    Mijn sporen druk ik
    Het is maar even
    Van, hier was ik dan
    In knisperend sneeuwtapijt
    Mijn sporen druk ik

    Geliked door 1 persoon

  6. Beste Viviane Hier mijn verhaal met mijn “Stilte “wandeling. Gister sloeg ik de dag super vroeg stuk. Huishoudelijke bezigheden eten voorbereiden en boodschappen. Dit alles om op tijd te zijn voor een schrijfcafe. Gauw een lunch en via Zoom een lezing van Grootouders voor het klimaat. Super saai!
    Toen op weg met mijn rollator, behoorlijk opgefokt en vroeg mezelf af waar ik mee bezig was . Adem in adem uit. Opvallend waren de ganzen ,die weer terug in de groene wei waren. De schapen waren weer schoon.
    Maar hoe de opdracht in te vullen ? Welke boom gaat mij kiezen? Er staan ook zo weinig bomen. Foto gemaakt van drie bomen, maar zulke dunne stammen. Wat verder stond één wilg nog niet geknotwiekt. Ook niet dus! Voor de schapenwei staan drie wilgen. Eerst op de foto vastgelegd en kwam tot de conclusie dat hij een prachtige geribbelde bast had. Toen gebeurde het, ik keek naar boven en daar hing een “ Zoetje” een gehaakt kaboutertje. Een aantal maanden geleden hingen mensen van onze Buurttuin kleine kaboutertjes her en der in Zoetermeer. De bedoeling was dat je foto maakt en hem digitaal plaatst. Ik barstte in lachen uit en had echt het gevoel van deze wilg kiest mij. Lachend heb ik een elfje met stoepkrijt op zijn bast geschreven. Je ziet er niets van de ribbels waren zo wijd. Zoetje hing aan een tak. Ik heb haar ook in een holletje gefotografeerd.
    Op een bankje dicht bij de wilg heb ik zitten schrijven. Ik moest aan het lied denken van Bram Vermeulen : Boven op de berg ! Hij ervaart op de berg dat als je met jezelf bent je nooit alleen bent! Het is mijn ontdekking van 2020. Terug naar huis leek de rollator een versnelling te hebben. Ik liep als een trein. Vier gedichtjes een die ik op de bast heb geschreven. Twee over de ganzen en de vierde die opborrelde.

    Boom
    mag ik
    op jouw bast
    schrijven dat ik verlang
    lente.

    Grazende ganzen
    sneeuw is weg, zij zijn terug
    familiebanden

    Moedergans
    werd weduwe
    haar leven lang
    krijgt zij steun van
    zoon.

    Eenzaamheid
    of alleen-zijn
    is vloeibare ruimte
    voor creativiteit en overdenking
    privilege.

    Dank Viviane ik zit het nu te typen en krijg nog een glimlach op mijn gezicht. Warme groet tiny brunott

    Geliked door 1 persoon

  7. HAIKU’S

    bomen zonder blad
    flankeren de lange dreef
    een landschap in rust

    geklop van de specht
    tijdens onze wandeling
    muziek in het bos

    ijs op de vijver
    doet ons dromen van schaatsen
    winters van weleer

    door mezelf toegevoegd:

    ijs op de vijver
    doet ons dromen van schaatsen
    heimwee naar vroeger

    LIMERICK

    versgebakken taarten bij Linda
    de suiker kwam van buur Julia
    ze boekte succes
    onze keukenprinses
    met haar zoete slagroom op de vla

    Geliked door 1 persoon

Laat een reactie achter op frelyne2020 Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s